De zomer begint vroeg. Om zeven uur op de fiets, en voor half tien moet je weer terug zijn. Daarna brand je weg. Ik vond juli dit jaar erg warm. Veertig graden op het terras, de mistral als föhn, bossen afgesloten wegens brandgevaar. Zelfs de schaduw gloeide. Letterlijk. Overal borden: “Forêt fermée – risque très […]
Zomer in de Provence Read More »
De thermometer nadert de veertig. In Parijs, in Milaan, in Avignon. Heel Europa kookt. Zelfs de cigales houden af en toe hun adem in. En ik – met een hond die geen zon verdraagt en een lijf dat vooral ’s morgens wil functioneren – rijd naar boven. De hitte op de hielen. Naar de flanken
De hitte op de hielen Read More »
’s Ochtends vroeg, als ik mijn eerste kopje thee drink op het bankje voor mijn huis en de stilte van de wijngaarden nog tastbaar is, begint de dag meestal blauw. De lucht boven de Provence is echter nooit zomaar blauw. In de winter voelt dat blauw haast onwerkelijk, streng; in de lente zoals nu is
Column: de kleuren van de Provence Read More »
De lente begint hier al als ik nog niet eens uit bed ben. Terwijl ik langzaam wakker word, tekenen dunne zonnestralen lichtstrepen door de kieren van de houten luiken. Het oogt bijna als een belofte. Buiten is het nog fris, maar zodra ik de luiken opensla, voel ik de zon al voorzichtig aan mijn huid
Column: de lente in de Provence Read More »
Ik liep vanmorgen door de smalle straatjes van mijn dorpje en zag hoe het Provençaalse voorjaarslicht speelt met de schaduwen van de bomen, ze als levendige patronen op de gevels werpend. De Mont Ventoux, die ik elke dag zie, lijkt nooit hetzelfde. Iedere avond kleurt hij anders: eerst schaduwrijk en koel, dan langzaam warmend naar
Column: het licht in de Provence Read More »
Het is winter. Iedere ochtend gaat om zeven uur mijn wekker af. Ook als ik geen afspraken heb. Zie het maar als onderdeel van een drie-eenheid: rust, reinheid en regelmaat. Het eerste wat ik dan doe, is alle luiken opengooien. Ik weet niet waarom, maar de droge lucht en de houtgeur, zo eigen aan het
Column: de winter in de Provence Read More »
Nederlanders, Scandinaviërs en Duitsers staan bekend als moeilijke klanten. Ze kijken alles tot in detail na en klagen over verroeste verwarmingsbuizen, oude waterleidingen en lelijke badkamers. Engelsen daarentegen zijn eenvoudig. Zodra hun echtgenotes een romantisch huis binnenstappen dat op instorten staat, roepen ze: “Oh, it’s Provence, I love it.” Amerikanen hebben meestal zo veel geld
Column: makelaars in de Provence hebben sterke zenuwen nodig Read More »
Avignon voelt voor mij als een tweede thuis. Het is een stad waar je niet alleen de geschiedenis kunt aanraken, maar ook de toekomst kunt voelen bruisen. Le pont Saint-Bénézet, het Palais des Papes en de omliggende panden op de pleinen zijn ongekend mooi, maar wat mij telkens weer raakt, is de creatieve energie die door
Er staat er altijd wel ergens één, half verscholen achter een oude olijfboom of op de grens van een lavendel- of wijnveld. De cabanon. Een stenen huisje, zonder pretenties, zonder glamour. De cabanon is nooit gebouwd om te imponeren, maar juist om te voldoen aan de eerste levensbehoeften en misschien is dat zijn grootste kracht.
Column: De Cabanon Read More »
Soms nemen we afscheid van iets dat ons jarenlang vreugde heeft gebracht. Voor mij is dat afscheid nu aangebroken, want mijn trouwe kersenboom, die al meer dan 25 jaar mijn tuin siert, heeft zijn laatste seizoen beleefd. Het is een afscheid dat ik liever niet had willen nemen, maar de realiteit is onvermijdelijk: mijn kersenboom
Column: Het Einde van de ‘Cerisier’ Read More »