Aankomen in de Provence begint voor mij op het ogenblik dat ik in Bollène de snelweg verlaat, de péage betaal en doorrijd tot aan de grote rotonde. Daar gaan de raampjes van de auto open en meteen overvalt me een gevoel van geluk. De airco gaat af en de heerlijke, warme Provençaalse lucht dringt de wagen binnen. Maar het grootste geluk begint pas wanneer we de muziek afzetten en het meest bijzondere geluid van de Provence horen. Les cigales. Soms zachtjes, soms oorverdovend, maar altijd even rustgevend. Nochtans houdt niet iedereen ervan. Sommigen vinden het te aanwezig, te hard. Maar wat mij betreft mogen de cigales altijd hun mooiste gezang bovenhalen, voor mij versterkt het alleen maar het gevoel van thuiskomen.
Zo ook het geluid van de kabbelende Ouvèze. Het water dat tegen rotsblokken, keien en takken botst en zich een weg baant rond de obstakels heen om verder te stromen naar onbekende bestemmingen. Net zoals de cigales, maakt ook het kabbelende rivierwater een belangrijk deel uit van de Provence. De Provence is niet compleet zonder die geluiden.
Zet er dan nog een Franse chanson bij op, laat me met een glaasje rosé plaatsnemen op het terras van het dorpscafé en je mag er zeker van zijn dat je mij niet meer hoort. Ik luister dan enkel nog naar de mooiste geluiden die er bestaan.
Tinneke Vos, voormalig hoofdredacteur Wonen Landelijk Stijl, auteur van het nieuwe woonblog Tinnekes Hart voor Landelijk en La_fille_sous les_oliviers, schrijft maandelijks een column voor e-magazine Hans in the Provence. Haar columns over de Provence zijn authentiek, inspirerend en persoonlijk.
Uns geht es genauso so: wir fahren nämlich auch immer in Bollène ab. Und dann: Bollène – nicht schön. Suze-la-Rousse… geht so. Sainte-Cécile schön, Visan noch schöner, Lavendel, Wein und Mont Ventoux, traumhaft schön!
Herkenbaar!