De stilte na de zomer aan de Côte d’Azur

De Côte d’Azur ademende wekenlang zomer: stranden vol zonnebadende mensen, drukke promenades waar je slalomde tussen de flanerende mensen, de geur van zonnebrand, volle treinen naar de nabijgelegen dorpjes, restaurants die volgeboekt waren en nauwe straatjes waar je soms niet doorheen kon lopen door de drukte. Maar nu is het naseizoen begonnen en zijn de meeste mensen weer naar huis en buigen zich weer over hun werk of studie. De zinderende zomer is voorbij, la rentree wordt dat hier genoemd.

Maar niet voor iedereen, want ik heb fijne herinneringen aan het najaarsseizoen die ik aan de Côte d’Azur heb doorgebracht.

Het gouden licht

September is een prachtige maand aan de Côte. De herfst hangt al een beetje in de lucht maar de zomerse dagen zijn nog niet echt voorbij. Ik nam een duik in zee, de zon verwarmde mijn huid, maar niet meer zo genadeloos als in juli en augustus en het licht was prachtig, vooral in namiddag. Warmer, goudkleurig, het begin van de herfst bracht een stilte en een pracht die je alleen ervaart als het toeristenseizoen voorbij is en je de locals in hun puurste vorm ziet.

Eenvoud in de nazomer is de mooiste luxe: ‘du vin, du pain et la mer´

De namiddagzon laat de woorden Le GARDEN glanzen op de gevel – een stille ode aan de grandeur van de Côte d’Azur.

Een steegje voor jezelf

Zelfs de sfeer in de dorpjes was anders. Eindelijk kon ik even stilstaan zonder dat iemand tegen me botste in de haast en drukte. Ik hoorde bijna mijn eigen voetstappen over de oude kasseien en even verderop het gerinkel van glazen waar de tafeltjes niet meer allemaal bezet waren. Het voelde alsof de tijd zelf trager verliep en ik echt van elk detail kon genieten.

Alsof de stenen zelf opgelucht ademhalen nu de zomer is vertrokken.

La Rentrée

De inwoners hervonden het ritme van hun dagelijkse leven weer. Dat merkte ik toen ik verder liep door de straatjes en mijn blik bleef hangen op een schilderij in een etalage van een kleine galerie. Het was een afbeelding van een haven waar de zeilen van de boten niet wit of blauw waren, maar de kleuren van de ondergaande zon. Ik bleef er gebiologeerd naar kijken en stapte toen de galerie binnen waar de kunstenaar met een nieuw werk bezig was. Het rook er naar een mengeling van koffie en verf. Ik vroeg hem naar het schilderij en hij glimlachte en legde zijn palet neer.

“Ik heb expres gekozen voor een twist,” legde hij uit. “De kleuren van de zeilen staan synoniem voor de zon die langzaam weer terugkeert naar het dorp na het drukke toeristenseizoen. De tijd van la rentree, het dorp is weer van ons.”

De herfstkleuren aan de Côte

Als de herfst zijn intrede doet, worden de zintuigen getrakteerd op een palet van zachte tinten. De vignobles waren gehuld in de kleuren goud, oranje en rood, net als de blaadjes aan de bomen en dat met op de achtergrond de azuurblauwe zee. Op de markten werden pompoenen, vijgen, kastanjes en de truffels verkocht. Een seizoen van eenvoud maar met veel kleurrijke gerechten om te bereiden en van te genieten.

Beleven

De avonden voelden specialer dan normaal. De zonsondergangen waren ongrijpbaar mooi, de kleurenpracht die zich voor me afspeelde en het luisteren naar het ritme van de golven waren een meditatiesessie op zich. Het voelde heel luxe om nu alles echt te zien, te beleven en te voelen. De Côte d’Azur zoals ik haar ken, zonder de zomerdrukte en gejaagdheid. Dit is een seizoen dat draait om beleven. Op het terras is voldoende plek om te genieten van een kop koffie in de ochtendzon. Verdwalen in de nauwe straatjes van de mooie dorpen, wandelingen maken langs de zee en je onderdompelen in wat het nieuwe seizoen allemaal te bieden heeft.

Onder de schaduw van een eenzame boom is de zonsondergang een meditatief momentje aan de Côte d’Azur. ©Christine Maack

Stilte

De stilte na het drukke zomerseizoen voelt niet leeg, maar juist heel inspirerend. De Côte d’Azur in de herfst is geen bestemming, maar een gevoel dat je meeneemt, waar je ook bent.