Op 9 en 10 augustus 2025 vond in Pernes-les-Fontaines de 27e editie van Font´Arts plaats, het jaarlijkse straattheater- en muziekfestival. Twee dagen lang traden artiesten op in het oude centrum en langs de rivier de Nesque. Een verslag van een bezoek op zondagavond.
De hitte van de dag – 38 graden in de schaduw – is eindelijk verdwenen, de lucht voelt draaglijk. Vanaf de Rue du Docteur Chabas langs de Nesque is het levendig. Terrasjes volgen elkaar op en gelach mengt zich met het zachte ruisen van het water. Hier begint onze route door de 27e Font’ Arts, het jaarlijkse tweedaagse straattheater- en muziekfestival in Pernes-les-Fontaines, het dorp van de 40 fonteinen, in de Vaucluse.
Even uit de sleur
Dit jaar neemt Font’Arts het publiek mee op een vlucht uit de dagelijkse sleur: twee dagen vol theater, muziek en verrassende ontmoetingen. Van muzikale gevangenen die ontsnappen via poëzie en rock tot steltenlopers die sierlijk door de straten dwarrelen. Artiesten uit heel Frankrijk, Italië en Argentinië brengen een bont palet aan genres, van middeleeuwse muziek tot elektronische beats. De organisatie heeft Font´ Arts dit jaar een minder strak festivalprogramma meegegeven. Doel is een gemoedelijke dorpsfeest-vibe, waarbij elke straat, elke fontein een podium is van verwondering en op deze wijze cultuur voor een groot publiek toegankelijke te maken. We nemen de proef op de som.
Crimineel
Op diverse plekken kun je vanaf de Rue du Docteur Chabas het park in. Daar stuiten we op de eerste voorstelling van de avond: een muzikale toneelact die zich presenteert als een ‘criminele’ muziekband – Fatra – , zogenaamd onder begeleiding van een bewaker op weg naar hun optreden. Muziek en poëzie worden gemengd tot een voorstelling met een knipoog; de theatrale opsluiting is vooral een excuus om vrijuit te spelen: ´de ontsnapping´.
À l’épreuve des pavés van het gezelschap Fatra
Nouvelle cuisine?
Iets verderop staan de foodtrucks in slagorde opgesteld. Iedere keer verbaas ik me weer dat het Frankrijk van de Nouvelle Cuisine zich bij zulke gelegenheden zonder blikken of blozen laat voorstaan op hamburgers, friet, pizza en bier. En eerlijk is eerlijk: de bezoekers smullen er zichtbaar van. De menukaart blijkt uitstekend bij het merendeel van de bezoekers te passen!
Ponts de Notre Dame
We lopen door richting de Pont de Notre Dames. Van verre dringen klanken tot ons door van een voorstelling die beneden, direct aan de rivier, in opbouw is. Maar voor het zover is, trekken geluiden ons naar de grote ruimte – La Halle – vlak voor de brug over de Nesque. Hier speelt een drietal muzikanten live muziek bij een zwart-witfilm van Laurel en Hardy. Een charmant intermezzo – muzikaal en nostalgisch – dat moeiteloos bezoekers in de hal doet stilstaan.
Font’Arts met muziek bij een Laurel and Hardy film in La Halle
Isabella Hoffmann – Isajak
Rechts, vlakbij de Pont de Notre Dame, valt mijn oog op een galerie in de kapel. Het is die van Isabelle Hoffmann, beter bekend onder haar artiestennaam Isajak. Binnen ontmoet ik de kunstenares zelf. Ze schildert niet met penseel, maar met haar duim – letterlijk. We praten uitgebreid over haar werk, vooral over haar doeken met de Mont Ventoux als onderwerp. Eén schilderij, dat de Mont Ventoux in de ijstijd zou tonen, met golven aan de voet van de berg, is helaas niet aanwezig op deze expositie. Maar wat Isajak “uit haar duim tovert” is buitengewoon apart.
Le Jardin de Cédric
Tijd voor een korte pauze op het terras van La Paroisse, onder het zachte licht van de avond, voordat we de gele stippen op de straat van de kunstroute volgen naar de Jardin de Cédric aan de andere kant van het dorp. Hier is het druk. Op het podium speelt het gezelschap Moustache Production met ‘Gamelle’ – een merkwaardige kruising tussen muziek en theater. Rare geluiden, rep en cabareteske scènes wisselen elkaar af. De essentie ontgaat me soms – misschien door een regionaal dialect – dat zich niet zomaar laat vertalen, zelfs niet voor wie redelijk Frans spreekt. Ook hier weer foodtrucks in overvloed, wat het festivalgevoel versterkt maar weinig variatie biedt in culinaire zin.
Het gezelschap Moustache Production met ‘Gamelle’
Wij laten de wachtrijen voor de foodtrucks aan anderen over en lopen door langs het theehuis richting de Nesque. Daar, iets verderop, speelt op het Place des Comtes de Toulouse, Kasper met zijn pianomobiel zijn laatste nummers van de avond. Het is kleinschalig en intiem, een mooi slot voor onze route.
Kasper met zijn mobiele piano
Fonteinen
Toch blijft één ding jammer: de fonteinen, normaal hét visitekaartje van Pernes- les – Fontaines, zijn deze avond niet uitgelicht. Hun zachte geruis is er wel, maar visueel gaan ze op in de duisternis. Met wat licht hadden ze de sfeer ongetwijfeld versterkt.
Zo eindigt mijn avond op Fonts’Arts. Het was heel gemoedelijk, gezellig zelfs en de temperatuur perfect. Ik heb genoten van losse momenten: een lach, een melodie, een onverwachte ontmoeting met een kunstenares.
Rode draad
Een duidelijke rode draad, een thema dat alles verbindt, heb ik niet gevonden. Misschien is dat de charme van dit festival. Het was in ieder geval – zoals gezegd – de bedoeling van de organisatie van dit festival, dus die heb ik in ieder geval goed begrepen!
Font’Arts 2026
Ik ben heel benieuwd wat Font’Arts het volgend jaar begin augustus gaat brengen. Muziek en straattheater in de Middeleeuwse context van Pernes-les Fontaines, zijn ingrediënten die een succes in zich hebben. We gaan het zien!
Meer informatie:
Nieuwsbrief
Klik op de link: https://encr.pw/UqXJO en abonneer je op de gratis nieuwsbrief van e-magazine Hans in the Provence. Dan weet je zeker dat je geen artikel over de Provence meer mist!
Heb je vrienden die het e-magazine Hans in the Provence ook leuk zouden vinden? Stuur dan de link naar ze door! Dat zou heel fijn zijn!
