La Mode de Vie aan de Côte d’Azur

Elke keer als ik land op het vliegveld van Nice, voel ik hoe mijn ritme zich haast ongemerkt aanpast. Nog voor ik de aankomsthal verlaat, herken ik de geuren: lavendel, zee, eucalyptus. Ze zitten in mijn geheugen gegrift. Maar wat me hier telkens raakt, is niet alleen het landschap. Het zijn de mensen. Hun manier van kleden. Geen outfits, maar een levenshouding. La mode de vie.

Op een vroege zonnige ochtend wandel ik over de Promenade des Anglais, wanneer de stad langzaam ontwaakt uit een diepe slaap. Joggers passeren, een oudere man laat zijn hond uit terwijl hij over de zee tuurt. En dan valt mijn blik op een jonge vrouw in een lange, lichtgroene jurk. Een zeebriesje laat de stof rond haar benen bewegen, net als golven die in de verte tegen de rotsen klotsen. Ze draagt platte sandalen, haar haren zijn los ze heeft een zonnebril nonchalant in haar hand. Ze lijkt zich niet bewust van haar uitstraling en juist dat maakt het beeld zo krachtig. Ik blijf even stilstaan. Dit is de stijl van de Côte d’Azur in één oogwenk: ingetogen, natuurlijk en moeiteloos elegant.

Casual chic in Cannes

Na dit moment in Nice hoor ik steeds vaker dezelfde woorden vallen, tijdens het winkelen of wanneer ik op een terras door een modemagazine blader: casual chic. In Cannes begrijp ik pas echt wat daarmee wordt bedoeld.

Op een zaterdagochtend bezoek ik een vide grenier. Oude houten tafels liggen vol linnen tafelkleden, vergeelde boeken en porseleinen borden met bloemmotieven. Naast me staat een jongedame die haar handen met aandacht door een rek met jurken laat gaan. Ze draagt een eenvoudige zonnehoed, een witte linnen topje en een licht blauwe short. Aan haar voeten: simpele sandaaltjes.

We raken aan de praat over een jasje dat te klein blijkt. Ze lacht, haalt haar schouders op en zegt: “Ce n’est pas grave, il y en aura d’autres.” Het is niet erg, er komen er wel meer.

Zomerse eenvoud met een vleugje elegantie: lichte stoffen, een strohoed en een klein tasje.

Glamourleven in Saint-Tropez

Niet overal aan de Côte d’Azur vind je dezelfde stijl. In Saint-Tropez wordt de modegrens zichtbaar meer opgerekt. Meer glamour, meer gezien worden, meer opsmuk — maar nog altijd met gevoel voor elegantie.

’s Avonds flaneren vrouwen in cocktailjurken langs de haven, gevangen in flakkerend kaarslicht. Ik draag zelf een verfijnde zijden jurk en merk hoe vanzelfsprekend dat voelt. Niet omdat het moet, maar omdat deze plek uitnodigt om net iets meer van je outfit te maken, zolang het maar met flair gebeurt.

Glamour met flair, Saint-Tropez.

Strandleven in Antibes

Na de glamour van Saint-Tropez verlang ik naar het strandleven en pak de trein naar Antibes. Met slippers in de hand loop ik richting het strand waar men zich niet druk maakt om perfectie maar geniet van de zon.

Het strand vult zich langzaam. Vrouwen dragen elegante badmode zonder al te veel op te vallen, mannen linnen overhemden die meebewegen in de wind. Ze dragen eenvoud uit. Niemand lijkt bezig met perfectie.

Ik draag een luchtige kimono, vooral om mezelf tegen de zon te beschermen. Mijn haren houd ik uit mijn gezicht met een simpele haarband, een zonnebril groot genoeg om alles goed te kunnen observeren. In mijn strooien tas zit een boek van Carol Drinkwater, over haar leven tussen de olijfbomen. Een leven waar ik van droom en waar ik me even moeiteloos in laat verdwijnen.

Eenvoud aan zee, Antibes.

Provençaals bohemien chic

Ik blijf niet aan de kust, maar neem de trein die me dieper de Provence in brengt, richting Aix-en-Provence. Zodra ik uitstap, voelt alles rustiger. Op de markt tussen lavendelbosjes, rieten manden en kleurrijke groenten zie ik zwierende jurken, ruimvallende blouses, borduursels die niet decoreren maar vertellen. Op een terras zie ik een vrouw voorbijlopen in een groen bohemien jurkje met een witte strooien riem, haar zonnebril even op haar hoofd geschoven terwijl ze met de ober praat. Ik neem een slok van mijn koffie en denk: dit is het. Geen perfecte styling, geen opgelegde trend door modefanaten, maar een vanzelfsprekende elegantie die alleen hier lijkt te bestaan, volledig in balans met de plek waar ik me bevind. Een andere vorm van elegantie.

Bohemien chic in Aix.

Een stijltransformatie

Wat me overal opvalt, is hoe moeiteloos stijl hier meebeweegt met de dag. Zo wandel ik ’s middags door Villefranche-sur-Mer, in een lichte jurk en sandalen, mijn haar nog vochtig na een duik in zee. Ik proef abrikozen op de markt, voel aan stoffen in een kleine boetiek en raak in gesprek met de verkoopster, die vertelt dat kleding hier altijd begint bij comfort.

Wanneer de zon achter de heuvels zakt en de lucht amberkleurig wordt, loop ik naar een restaurant met uitzicht op de baai. Ik sla een crèmekleurige sjaal, die ik eerder die dag kocht, om mijn schouders. Zonder me om te kleden is mijn stijl veranderd.

Simpel, maar goed. Comfort, zonder de Franse elegantie te verliezen. Misschien is dat wat ik hier telkens weer vind: la mode de vie. Een manier van leven waarin minder niet karig is, maar precies genoeg.

Simpel maar met elegantie.

Darina Nykl schrijft over la vie française met een scherp oog voor stijl en betekenis. Ze beweegt zich tussen Zuid-Frankrijk en Parijs, waar eenvoud en verfijning elkaar ontmoeten. Naast haar werk aan een roman duidt zij voor Hans in the Provence het leven zoals het wordt geleefd.