Maison Bernard-Wonen in een sculptuur

Daaroverheen kwam een laag gewapend beton, uitgesmeerd als een huid die zich rond de bollen spande. Zo ontstonden de koepels en rondingen die het huis zo uniek maken (zie afbeelding 8, 9 en 10). Het voordeel van deze techniek: absolute vrijheid. Iedere boog, iedere curve kon ter plekke aangepast worden aan de rotsen, de bomen en de zichtlijnen.

Binnen werden vloeren, banken en kasten geïntegreerd in de ronde vormen. Geen haakse hoeken, geen scheiding tussen constructie en interieur, maar een geheel dat samenhangt als één sculptuur (zie afbeelding 4, 5 en 6). Het resultaat is een huis dat niet voelt alsof het gebouwd is, maar alsof het is geboren uit de rotsen.

In harmonie met de omgeving

Maison Bernard verbergt zich in zijn omgeving. Vanaf de weg zie je slechts een hint van rood beton dat opgaat in de tinten van het Estérel-massief. Vanaf de zee valt het nauwelijks op. Het huis wil geen statement zijn, maar een harmonieus onderdeel van het landschap.

Binnen speelt het licht de hoofdrol. Door ronde openingen en patrijspoorten stroomt de zon naar binnen. ’s Ochtends koel en zacht, tegen de avond warm en intens. Overdag bewegen schaduwen als golven langs de ronde muren. Het voelt alsof het huis meeleeft met de dag.

Een levend organisme

Voor Lovag was een huis nooit ‘af’. Maison Bernard groeide mee met de jaren, zoals een organisme groeit. Nieuwe ruimtes werden toegevoegd, altijd volgens hetzelfde principe van gaas en beton. Het huis bleef zich aanpassen aan de bewoners, aan de wensen, aan het landschap. Dat maakt een bezoek extra bijzonder: je staat niet in een statisch monument, maar in een omgeving die ooit echt geleefd werd, en die nog steeds in beweging is.

Van privé naar erfgoed

Na de dood van Pierre Bernard werd het huis ondergebracht in de Fondation Maison Bernard. Daarmee veranderde het van een privéwoning in een cultureel erfgoedstuk.

Renovatie door Odile Desq

Een belangrijke stap was de renovatie in 2010, uitgevoerd door de Franse toparchitecte Odile Desq, in nauwe samenwerking met de dochter van Pierre Bernard. Zij respecteerden Lovags oorspronkelijke visie, maar zorgden ervoor dat het huis technisch en esthetisch weer helemaal klaar was voor de toekomst.

Artist-in residence-programma

Daarnaast opende de stichting Maison Bernard zich voor de kunstwereld. Sindsdien mogen kunstenaars er zes maanden wonen en werken. Voorwaarde is dat zij een nieuw kunstwerk maken dat direct geinspireerd is door de architectuur en de omgeving van het huis. Op die manier groeit Maison Bernard niet alleen fysiek, maar ook cultureel, telkens met nieuwe lagen van betekenis.

Kunst in dialoog met architectuur

De stichting organiseert nu rondleidingen en artist-in-residence programma’s, waarbij kunstenaars nieuw werk maken in dialoog met de architectuur. Zo blijft het huis geen afgesloten icoon uit de jaren zeventig, maar een plek die blijft uitdagen en inspireren.