Dat is wat ik bemin — Isabelle Rossaert

In de debuutroman van Isabelle Rossaert Dat is wat ik bemin wordt Parijs in de jaren negentig gezien door de ogen van de Provençaalse Valerie. Een verhaal over herinneringen, verlies en de zachte kracht van verzoening.

Parijs 1997: dromen en herinneringen

Valerie hoopt in Parijs haar verleden los te kunnen laten, maar de door een ongeval omgekomen Max keert telkens terug in haar dromen terug. In de bruisende stad ontmoet Valerie vervolgens Jean-Michel, een schrijver die haar begeleidt bij een studieopdracht. Hij observeert, luistert en raakt betrokken bij haar herinneringen. Jean-Michel houdt van Valerie en reist naar de Provence om haar verleden en verdriet te begrijpen.

Luberon 1998: het dorpsleven en verborgen geheimen

Via een briefwisseling met zijn vriend Eric beschrijft Jean-Michel het leven in de Luberon. Hij vraagt zich af waarom Valerie niet wil terugkeren; de rust van het platteland bevalt hem prima. In zijn zoektocht ontmoet hij de tante en andere bekenden van Valerie. Hoewel de dorpelingen hun geheimen bewaren, wordt langzaam duidelijk wat er destijds gebeurde rondom Max en het zwijn Camille, en waarom er twee gedenkstenen op de berg zijn geplaatst. Jean-Michel schrijft er een artikel over, en zo ontdekt ook Valerie de werkelijke toedracht van het ongeluk. 

Adembenemend

Het leven in Parijs en in een Provençaals dorp is mooi beschreven en heel herkenbaar. De hectiek versus de rust; de cultuur versus de natuur. Maar bovenal wil je weten wat er is gebeurd destijds tijdens de zwijnenjacht, tijdens de laatste avond van Max met Valerie en wat Valerie zo heeft geraakt dat ze niet wil terugkeren. Adembenemend boek!

Over de auteur
Isabelle Rossaert (Genk, 1966) is psycholoog en werkt als redacteur/verslaggever voor diverse kranten. Ze doceert journalistieke schrijftechnieken aan de Universiteit van Antwerpen en geeft schrijfworkshops.

Rossaert, I. (2015). Dat is wat ik bemin. Uitgeverij Cossee.