Zes dagen fietsen door de Drôme, met de klim als onvergetelijk slotstuk.
In 2014 koos ik voor de Drômetour, een meerdaags fietsevenement voor sportieve toerfietsers in de regio ten noorden van de Mont Ventoux. Waar ik andere jaren vaak direct de klim naar de top opzocht, was dit een ideale manier om ook de rest van de streek te ontdekken.
Elke dag waren er gepijlde routes van 40, 70 of 100 km, over rustige wegen en charmante colletjes. Op de laatste dag wachtte natuurlijk de ultieme afsluiting: de beklimming van de kale berg zelf. Hoewel een klein deel van het inschrijfgeld naar een goed doel ging, dat jaar de Nederlandse Cystic Fibrosis Stichting, draaide de week vooral om het fietsen, de routes en de omgeving.
Gedrieën fietsen door het groene landschap. © L. Pascale
Basiskamp in de Drôme
De Drômetour was een echt familie-initiatief. Wim van de Kant was de drijvende kracht, met het hele gezin betrokken bij de organisatie. Wim overleed in 2021, maar zijn passie en de herinneringen aan dit bijzondere evenement blijven levendig.
Ons basiskamp was de gezellige camping Le Pilat bij het dorpje Saint-Ferréol-Trente-Pas. Het voelde alsof je deel uitmaakte van één grote familie: samen ontbijten, verhalen tijdens het diner en de kleine tradities van de week maakten het onvergetelijk. Ook aan de niet-fietsende partners was gedacht; zij maakten excursies in de omgeving.
Het basiskamp in Le Pilat bij het dorpje Saint-Ferréol-Trente-Pas zit vol aan het einde van de middag. Fietsen even tegen bomen, verhalen aan tafels. Een goede voorbereiding blijkt vooral samenkomen en samen zijn.
De beklimming van de Mont Ventoux vanuit Bédoin
Na vijf dagen fietsen door de Drôme – langs diepe gorges, rustige weggetjes en pittoreske dorpjes – was het op vrijdag 13 juni tijd voor het ‘MontVentoetje’. Vanuit ons basiskamp was het een uurtje rijden naar Bédoin, waar de klim begint.
Ontmoeting met Monsieur Mont Ventoux
Daar ontmoette ik Roland Hurtecant, beter bekend als Monsieur Mont Ventoux. Toeval of niet, hij zou die dag ook de berg beklimmen. Roland organiseerde jarenlang de cyclosportieve Brugge – Mont Ventoux, een legendarische rit die dat jaar voor de veertigste en laatste keer werd gereden. In de voorlaatste bocht voor de top staat het monument Brugge – Mont Ventoux, een hommage aan alle Ventoux-bedwingers voor hun moed en volharding. Roland wist de burgemeester van Bédoin zover te krijgen dat hij het monument mocht neerzetten, maar om een woud van monumenten te voorkomen moest het dus voor alle fietsers zijn.
Lex Reurings (l) en Roland Hurtecant (r) bij hun ontmoeting in Bédoin.
Roland, een gepensioneerd leraar Frans, leerde ik kennen in 2001. Voor het boek De kale berg – Op en over de Mont Ventoux spraken we uitgebreid over zijn passie; toen had hij de berg al meer dan honderd keer bedwongen. Nu fietste hij, 75 jaar oud, opnieuw mee: ik voor de zeventiende keer, voor hem was het nummer 172.
De klim: van Saint-Estève naar de top van de Mont Ventoux
Rustig en beheerst.
“Op ’t gemakkie hè.”
Ik reed met hem tot de haarspeldbocht bij Saint-Estève. Daar, waar de weg genadeloos omhoog knikt en de hitte van het asfalt je tegemoet slaat in het bos, was het ieder voor zich.
De stilte en inspanning van de klim voel je in je hele lijf. De zon op je rug, de berg boven je en het besef dat je het zelf moet doen.
Op de top van de Mont Ventoux
Boven: au sommet du Mont Ventoux ontmoetten we elkaar weer. “Kom, Roland, naar het monument. Ik wil met jou op de foto.” Een paar Duitse wandelaars maakten de foto, terwijl Roland, in vloeiend Duits, honderduit vertelde over de geschiedenis van het monument.
Vlak voor de top van de Mont Ventoux staat het monument Brugge–Mont Ventoux, een hommage aan iedereen die de tocht volbracht.
Terug in Bédoin
Later, terwijl ik door Bédoin fietste, werd ik geroepen: “Alex!” Daar zat hij op een terras, met een groep Nederlandse fietsers.
“Je hoeft niks meer te vertellen; we weten alles al van je hoor!”
Het verbaasde me niets. Roland had het verhaal alweer verteld.
Waarom de Mont Ventoux blijft trekken
De Drômetour bood een mooie combinatie van sport, omgeving en samenzijn. Het gevoel van saamhorigheid, het samen fietsen en de afwisseling van de routes maken dat ik nog vaak terugdenk aan deze week.
Voor mij blijft de Mont Ventoux een berg die inspireert, uitdaagt en nooit meer loslaat. Een gevoel dat alleen maar sterker wordt na 21 beklimmingen en als Cinglé du Ventoux nr. 1177.
Lex Reurings is oprichter en webmaster van de website De Kale Berg en mede-auteur van het boek De kale berg – Op en over de Mont Ventoux. Hij beklom de Mont Ventoux 21 keer en is Cinglé du Ventoux. Lex Reurings schrijft voor e-magazine Hans in the Provence maandelijks zijn persoonlijke ervaringen op en rondom de Ventoux.
Nieuwsbrief
Klik op de link: https://encr.pw/UqXJO en abonneer je op de gratis nieuwsbrief van e-magazine Hans in the Provence. Dan weet je zeker dat je geen artikel over de Provence meer mist!
Heb je vrienden die het e-magazine Hans in the Provence ook leuk zouden vinden? Stuur dan de link naar ze door! Dat zou heel fijn zijn!
Leuk verhaal!!🫶🏻