Een gewone schoolochtend in Frankrijk

Cultuur snuiven in Frankrijk begint al op de kleuterschool. Vorige week donderdag ging ik samen met mijn zoon Luke en zijn klas mee naar een voorleesochtend in de bibliotheek. Het was een prachtige lentedag, in de ochtend nog fris maar je kon zien en ruiken dat het die dag warm ging worden. Om klokslag 9:45 ging de centrale deur van de school open, met in de deuropening de juffen van Luke, gevolgd door 25 enthousiaste kinderen, keurig 2 aan 2 en klaar om op avontuur te gaan.

Samen met de andere drie ouders, voegde ik me bij de colonne en gingen we op pad. Het is een wandeling van ongeveer 10 minuten, door het prachtige dorp waar we wonen. We zijn een heuse attractie. Mensen lachen vriendelijk, oudere dames blijven geduldig staan wachten en zeggen hoe leuk de kinderen eruit zien samen. De meisjes voor in de rij zingen een Frans kinderliedje, en ik praat met Luke en zijn vriendje over wat we allemaal op straat zien langskomen. Auto’s, fietsers, vogeltjes die fluiten, ineens zie je de wereld weer even door kinderogen.

We komen aan bij de bibliotheek. Een vriendelijke dame doet open en verwelkomt ons. Het is een oud, smal en hoog gebouw met een lange wenteltrap. Frans pittoresk zou ik willen zeggen. Eenmaal boven, komen we in het kindergedeelte van de bibliotheek. We nemen plaats op kussentjes op de grond en er wordt voorgelezen door de dame die ons verwelkomd heeft. 

Alle 25 kinderen luisteren aandachtig mee. Na het voorlezen mochten de kinderen vrij rondlopen en boekjes bekijken. Al snel kwamen Luke en zijn vriendjes naar me toe met de vraag of ik hen voor wilde lezen. Met alle liefde natuurlijk! 

Na zo’n 1,5 uur stonden we weer buiten en liepen we terug naar school. Wat een avontuur voor die kids en geweldig om mee te kunnen en de dynamiek in zo’n klas mee te maken. Ik geef het de leraressen te doen, 25 jonge, energieke kinderen, dag in dag uit en dan ook nog eens met zoveel liefde en passie dingen organiseren. Chapeau. Daar zouden we allemaal wat vaker bij stil mogen staan, vind ik. 

Het was wederom een leuke ervaring. Ik vind het bijzonder hoe snel en jong ze de kinderen hier cultuur meegeven. Op hun eigen, speelse manier.