Mélodies du Sud – Les chemins de l’enfance

Soms komt een herinnering niet als een verhaal maar als een gevoel. Een geur, een stem, een stukje muziek dat je ineens meepakt naar vroeger. Ik heb dat altijd in april. Alles wordt dan zachter, lichter en ergens gaat er een deurke open naar wat ooit zo vanzelfsprekend was.

Les chemins de l’enfance: de paden van de kindertijd

Wist je dat we dit ‘ les chemins de l’ enfance’ noemen? Het zijn geen rechte wegen. Het zijn kronkelende paadjes vol kleine momenten: een zomermiddag die nooit leek te eindigen, een liedje op de radio dat je zonder nadenken meezong, een plek waar de tijd een stuk trager ging. Het is geen heimwee, eerder een stille douceur, een zachte terugblik op wat ons gevormd heeft tot wat we nu zijn.

Playlist Mélodies du Sud: muziek als herinnering

Juist in deze maand, waarin alles opnieuw tot leven komt, vormt les chemins de l’enfance het leidmotief van de playlist Mélodies du Sud.

Franse chansons en gedeelde herinneringen

Als je luistert naar Douce France voel je meteen die eenvoudige, naïeve liefde voor die tijd en voor La France. En bij Prendre un enfant wordt dat nog tastbaarder, zo’n lied maakt je stil, dat raakt zonder veel woorden. Sommige herinneringen zijn van iedereen, zoals in À nos souvenirs of Une Belle Histoire waar je meteen denkt: ja, dat ken ik ook. Andere zijn kleiner, intiemer, zoals Mistral gagnant, waar de tijd even blijft hangen.

Muziek, plaatsen en emoties die blijven

Er zijn ook plekken die blijven nazinderen. San Francisco en Göttingen zijn meer dan steden, het zijn herinneringen op zich, vol gevoel en verhalen. En ergens tussen die herinneringen klinkt ook Chante, lutte, pleure, prie, ris, de Franse vertaling van Zing, vecht, huil, bid… — een lied dat je bijna vastpakt en zegt: leef, voel, ga ervoor. Het past hier perfect, omdat het herinnert aan iets wat we als kind vaak vanzelf deden:
voluit leven, zonder reserve.

Nieuwe muziek, toekomstige herinneringen

En dan heb je de muziek van nu, zoals Paris-Seychelles en Éblouie par la nuit, die je eraan herinneren dat ook dit moment later een herinnering wordt. Muziek gaat met je mee en laat onderweg kleine souvenirs achter. De melodie van Les moulins de mon cœur draait maar rond en rond, net zoals gedachten en herinneringen dat doen. Wij kennen Cirkels, bekend van Herman van Veen. Ja, alles komt op een of andere manier terug.

Jeugdherinneringen en verwondering
Misschien is dat wat jeugd is. Niet iets dat achter ons ligt, maar iets dat gewoon meeloopt, stilletjes op de achtergrond. Iets dat af en toe ineens weer bovenkomt.
Met La vie c’est quoi ? komen we terug bij verwondering. Want hoe oud we ook worden, die vraag blijft: simpel en open.

April in de Provence: stilstaan en opnieuw luisteren
April nodigt uit om vol goesting stil te staan. Niet om terug te keren, maar om te voelen waar we vandaan komen. En om opnieuw te luisteren zoals toen.  

Veel luisterplezier!

Micheline Van Hautem