Mijn liefde voor Frankrijk en de gastronomie gaan hand in hand. Ik kan enorm genieten van de waardering die de Fransen hebben voor een goede maaltijd of een mooi glas wijn. Wat dat betreft lijken we op elkaar. De Fransen en ik.
Afgelopen twee jaar heb ik Frans gestudeerd aan de universiteit van Leiden. De docenten waren allemaal Frans. Terwijl we les kregen in grammatica of literatuur, werden we terloops voorzien van culinair advies over de lekkerste kazen en de mooiste wijnen. Of over het woord bouchon; dat zo ongeveer kurkentrekker als file betekent. In de Franse taal en cultuur wordt continue gerefereerd naar eten en drinken. Ze zijn zich er misschien niet eens van bewust. Het zit in hun DNA!
Gastronomie
In een YouTube video uit 2010, gemaakt voor de inschrijving van de ‘Franse keuken’ bij het immaterieel erfgoed van UNESCO, wordt uitgelegd dat 95% van de Fransen de maaltijd zien als essentieel onderdeel van hun ‘patrimoine’. Waar komt dat toch vandaan? En waarom lunchen wij in Nederland achter de computer met een broodje kaas en hangen in Frankrijk bordjes op de winkels met ‘terug om half 3’?
Toen we in het tweede jaar van de studie een essay moesten schrijven over een onderwerp naar keuze kon ik niets anders verzinnen dan dat ik wilde schrijven over de Franse gastronomie. ‘Quel est le rôle de la madeleine in ‘Du côté de chez Swann’ uit À la recherche du temps perdu van Marcel Proust’ of Que reste-il-de la gastronomie française in relatie tot de ‘Plats industriels’ waren vraagstukken die mij interesseerden. Er waren twijfels over mijn ideeën; ‘Niet academisch genoeg’, dachten ze.
De eerste nationale keuken
Dat het wel degelijk academisch was, leerde ik uit de vele studies die ik terugvond over de eetcultuur. Om te achterhalen waar de liefde voor goed eten vandaan komt, moeten we ver terug in de geschiedenis. Culinair journalist Onno Kleyn schreef er ook eens een stuk over. Hij schreef dat vanaf de XVIIe eeuw Frankrijk het eerste land in de wereld was die een nationale keuken ontwikkelde met producten als de roux of mayonaise. De rest van de wereld ging dat nadoen en Frankrijk werd een voorbeeld. Dat resulteerde in een grote trots van de Fransen op hun nationale keuken.
Wat we ook niet moeten vergeten is het sociale aspect van de maaltijd. In diezelfde YouTube video zeggen de Fransen het ritueel van het gezamenlijk ‘tafelen’ te waarderen. En wat mij betreft hebben ze hier een punt. Want proeft die wijn niet net iets lekkerder als je ‘m deelt met fijn gezelschap? Smaakt het gerecht niet net iets lekkerder als je met je geliefde aan tafel zit?
Waar kun je het proeven?
‘Ja ja, leuk allemaal Esther, die geschiedenis en rituelen, maar ik dacht dat je me ging vertellen waar ik moet gaan eten als ik in de Provence ben?’ Hoewel ik geloof dat Hans je daar ook veel over kan vertellen, wil ik zeker graag een paar pareltjes delen. Ze bevinden zich in Goult. Dit kleine dorpje met smalle straatjes, stenen huizen en pastelluikjes is precies wat je verwacht van een Provençaals dorp. Naast een epicerie, een kaaswinkel, een tabac en 2 dorpscafe’s heeft het dorp meerdere geweldige restaurants. Aanraders zijn : La Terrasse de Goult, Le Carillon en La Bartavelle.
Ohja…Het cijfer voor mijn essay? Een 8.8! Met de feedback dat ik een leuke eigen schrijfstijl heb. Ik besloot meteen vaker iets te gaan schrijven…. 😉
À la prochaine!
