Column Christine Maack augustus 2026

Column: Juli in de Provence

Juli in de Provence is heet, de restaurants zitten vol. Het is de tijd waarin we in ons zwembad liggen en ’s avonds rosé drinken. Regelmatig komen vrienden op weg naar het zuiden bij ons langs. Lang blijven ze niet, want in onze logeerkamer loopt de temperatuur ’s nachts op tot zo’n 28 graden. We hebben geen airconditioning.

Mijn man vond dat het installeren van airconditioning te veel gedoe zou zijn. Ook ik had geen zin om in ons pas gerenoveerde huis opnieuw gaten in de muren te boren, leidingen aan te leggen en overal troep te maken. En dus zeiden we tegen elkaar: ach, de zomer zal wel niet zo heet worden. Bovendien hebben we de mistral.

Dat bleek helaas een grote vergissing. Sinds eind mei is het iedere dag verschrikkelijk heet. Twee keer hebben we onweer gehad, dat was het. Van de mistral geen spoor. Het is ’s ochtends heet, ’s middags heet en ’s avonds heet. De tuin is heet, de kamers zijn heet. Het zwembad is bijna een thermaalbad.

Eigenlijk het beste moment om weg te vluchten. Maar we krijgen bezoek: onze zestienjarige nicht Frieda wil stagelopen bij een wijnboer. Onze oude vriend Max heeft de stage geregeld. Zijn zoon, die meer dan twintig hectare wijn, groenten en fruit verbouwt, zou natuurlijk wel een baantje voor Frieda kunnen regelen via de wijnbouwersvereniging.

Dat heeft hij niet gedaan, want hij was de stage vergeten. Zo komt Frieda weer bij Max terecht, die iets anders voor haar vindt. Ze kan helpen in een klein houten huisje waar verse groenten en fruit rechtstreeks van de producent worden verkocht. Frieda vindt het leuk om klanten te helpen hun boodschappen in de auto te zetten en ondertussen haar Frans te oefenen.

Totdat de dochter van Max verschijnt. Ze is boven de vijftig en fokt paarden. Zodra ze Frieda in het houten huisje ziet, krijgt ze een aanval: zo kan het niet. Frieda is niet sociaal verzekerd, heeft geen arbeidscontract, betaalt geen belasting en mag überhaupt niet werken. Ze heeft ‘papiers, papiers’ nodig, anders komen de cavalerie, de gendarmerie en de gerechtelijke politie eraan te pas. Max belt me op. Ik moet Frieda onmiddellijk komen ophalen. Zijn dochter is totaal nerveus geworden vanwege die ‘papiers’.

Frieda is ook nerveus. Ze begrijpt er helemaal niets van. ’s Avonds huilt ze. Alle vrienden op school waren jaloers geweest op haar geweldige stage. En nu was ze er al op de eerste dag uitgegooid. Het gevolg is dat ik me vervolgens drie weken lang met Frieda bezighoud. Juli verandert plotseling van luie maand in evenementenmaand. We gaan naar ballet in het antieke theater van Orange. We rijden naar Saint-Rémy, naar Vaison-la-Romaine, naar Nyons en naar de Mont Ventoux. We bezoeken de Grotte Chauvet. We eten kreeft en mosselen in Les Goudes bij Marseille. We zwemmen in de Calanques. We wandelen door L’Isle-sur-la-Sorgue en naar de Fontaine de Vaucluse.

We bezoeken middeleeuwse dorpen, Romeinse bruggen en oude abdijen. We eten in Visan, in Richerenches, in het dorpsbistro in Buisson, in een chic restaurant in Saint-Rémy en in een slecht restaurant in Vaison-la-Romaine.

Tijdens een geweldig Schubert-concert op de binnenplaats van het kasteel van Suze-la-Rousse knallen in de pauze de kurken. Alle gasten krijgen gratis de zoete wijn Clairette de Die, want een wijnboer is sponsor. Daarbij lopen vriendelijke dames rond met enorme schalen vol kaas, paté, tonijn, worst, crème brûlée, profiteroles en clafoutis. Het concert is een droom, het eten ook. We beleven een prachtige zomeravond. Bijna niet te geloven wat je tijdens een concertpauze op het Franse platteland allemaal te eten krijgt. We zitten helemaal vol en zingen aan het einde zelfs mee met Schuberts Forellenlied.

Na drie weken pakt Frieda haar koffers. Onze tuinman Maxime is terug van vakantie en vindt het jammer dat Frieda alweer moet vertrekken. Hij had werk voor haar gehad. Bij hem werken alleen vrienden en bekenden; met ‘les papiers’ houdt hij zich niet bezig.

Wat Frieda het leukste vond?

De Franse eetcultuur, de Grotte Chauvet en Van Goghs kamer in Saint-Rémy. En wij gaan in de herfst op zoek naar een specialist in airconditioning. Beloofd. 

Christine Maack is voormalig journaliste van de Saarbrücker Zeitung. Voor Hans in the Provence schrijft ze maandelijks over haar nieuwe leven bij de Mont Ventoux: de verbouwing van haar huis, de ontmoetingen met vakmensen en de verrassingen van het wonen in een Frans dorp waar ze haar plek probeert te vinden

Lees hier eerdere columns van Christine Maack in deze serie:
Nieuwsbrief

Klik op de link: https://encr.pw/UqXJO en abonneer je op de gratis nieuwsbriefvan e-magazine Hans in the Provence. Dan weet je zeker dat je geen artikel over de Provence meer mist! 

Heb je vrienden die het e-magazine Hans in the Provence ook leuk zouden vinden? Stuur dan de link naar ze door! Dat zou heel fijn zijn!

Geef een reactie

Translate »
Scroll naar boven