Mélodies du Sud – la lenteur d’août

De maand van niets hoeven. Muziek die blijft hangen. Stiltes die mogen vallen. En de tijd die zich heel even nergens iets van aantrekt.

In mijn tuin zijn de vijgen rijp. Een mooie oogst dit jaar. Ze hangen zwaar en zoet aan de takken en wie er langskomt, plukt er eentje. Niets moet, alles mag in augustus.

Zelf zijn we op reis. Het chalet is verhuurd, het huis ook. De mannen trekken naar Spanje, ik naar Nederland voor een reeks concerten. Zo gaat dat hier: in augustus geven we ons huis aan gasten die het Zuiden komen ontdekken en wij trekken er zelf even tussenuit.

En wat een zomer is het. De avonden zijn zwoel en overal klinkt muziek. Op het strand, op dorpspleinen en tijdens avondmarkten onder de platanen. Grote namen en kleine bands. Soms gepland, soms onverwacht. Juist dat maakt de zomer in Zuid-Frankrijk zo leuk: de muziek zoekt je vanzelf op.

Dus schenk iets in, draai de muziek aan en laat de dag maar komen!

Ochtend onder de vijgenbomen

De dag begint met Jardin d’hiver van Henri Salvador. Misschien wel hét lied van de traagheid. Geschreven door een jonge Keren Ann en gezongen door een man van tachtig die klinkt alsof hij alle tijd van de wereld heeft.

Camille volgt met Ta douleur. Haar stem is soms bijna een instrument op zichzelf.

En dan Je ne sais plus van Micheline Van Hautem. Ik geef toe: helemaal objectief ben ik niet. Maar juist daarom hoort het nummer hier. Bij een stille ochtend, tussen de vijgenbomen, wanneer de dag nog moet beginnen.

Late ochtend – als de warmte komt

Brigitte Bardot neemt ons mee naar de baai van Saint-Tropez met La madrague. Zon, zand en een vleugje weemoed.

Patrick Bruel brengt Mon amant de Saint-Jean, Tess Merlot wandelt zingend door Mon Paris en Julien Doré sluit de ochtend af met Coco Câline. Luchtig, zonnig en precies goed voor een dag waarop niets hoeft.

Tijd voor een pastis

De dag staat stil. Het licht wordt harder en de schaduw onder de platanen aantrekkelijker. 

Gilbert Bécaud neemt ons mee naar Nathalie: het Rode Plein, een gids en een liefde die niet mocht zijn.

Alain Souchon zingt Allô maman bobo. En dan Lara Fabian en Maurane met Tu es mon autre. Twee Belgische stemmen die elkaar vinden in één nummer. Sinds Maurane er niet meer is, klinkt dat duet voor mij anders. Misschien intenser.

Wanneer de avond valt

Met Le premier jour van Étienne Daho begint de avond. En dan ineens iets heel anders: Bigflo & Oli met J’étais pas là.

Twee broers uit Toulouse, de stad van Claude Nougaro, die rappen over gemiste momenten. Een andere generatie, een andere taal, maar uiteindelijk gaat het over hetzelfde: over tijd. Over wat voorbijgaat. En over de momenten die je misschien beter niet had kunnen missen.

Dat is misschien wel wat muziek zo mooi maakt. Een lied kan een zomer terugbrengen, een plaats, een geur, een gezicht. Soms zelfs een hele Provence.

Luister naar de volledige playlist van Mélodies du Sud – la lenteur d’août.

Een selectie van alle maandelijkse playlisten vind je op de ‘moeder’ playlist Mélodies du Sud.

En als één chanson bij jouw zomer hoort, laat het Micheline weten.

micheline@michelinemusic.com