Mélodies du Sud – Oktober: La nostalgie douce

Het houdt maar niet op, het blijft hier prachtig weer, vandaag nog in het zwembad. De eerste slagen zijn even doorbijten maar daarna is het heerlijk fris. In de moestuin rijpen nog tomaten en de pompoenen groeien gestaag door. Eind van de maand is het weer Halloween, dus we sparen ons rijk. Dat is ook de sfeer van deze maand: La nostalgie douce. De zachte meemoed. Terugkijken met mildheid en een glimlach.

Frankrijk in oktober

Is het al tijd om olijven te plukken? Nog net niet, daarover meer in november. Wel even noteren: van zaterdag 17 oktober tot maandag 2 november Toussaint-vakantie, zondag 25 oktober gaan de klokken een uur terug, en heel Frankrijk kleurt roze tijdens Octobre Rose.

Twee reuzen, twee data: 9 en 10 oktober

In oktober gedenken we twee grote namen van het chanson française. Op 10 oktober 1963 overleed Édith Piaf, de Môme die zich van het Parijse trottoir naar de wereldpodia zong en vijftien jaar later, op 9 oktober 1978, volgde Jacques Brel. Zonder hen was het chanson nooit geworden wat het is. Brel is een Belg, zoals ik, en daar ben ik best fier op. Met zijn neef Bruno Brel heb ik Paris mogen opnemen, een wals dat ik met veel plezier zing.

Ochtend: herfstlicht

We beginnen met Les feuilles mortes, dé herfstsong bij uitstek, op tekst van Jacques Prévert. Yves Montand maakte het onsterfelijk. Hij speelde in Saint-Paul-de-Vence petanque op de Place, samen met Simone Signoret. En zijn naam? Die stamt uit zijn jeugd: zijn Italiaanse moeder riep in het Toscaanse dialect: “Ivo, monta“, kom naar boven, Ivo, als het tijd was om naar huis te gaan. Zo werd Ivo Livi een veel Franser klinkende Yves Montand. Françoise Hardy zegt daarna zacht Comment te dire adieu, met Franse woorden van Serge Gainsbourg, en Zaz brengt met Je veux weer wat zon.

Middag: de dag in volle gang

Joe Dassin kijkt in Dans les yeux d’Émilie, Bruno Brel en ik zingen Paris, Lartiste en Awa Imani brengen met Chocolat een knipoog naar nu, en Pomme zingt Pauline.

Het Pastis moment: zacht terugkijken

De zon zakt, het ijs rinkelt in het glas. Charles Aznavour neemt ons mee terug naar het Montmartre van zijn jeugd in La bohème, Barbara bedankt haar publiek met Ma plus belle histoire d’amour, Alain Souchon vertelt in La vie ne vaut rien met een glimlach over het leven, en Jacques Brel laat in Vesoul het accordeon vuur vatten.

Avond: stemmen van nu en altijd

Zaho de Sagazan’s Tristesse en Juliette Armanet’s Sous la pluie geven de avond een eigentijdse, zachte weemoed. En Édith Piaf sluit met La Foule de dag af, precies op haar sterfdag-maand.

Oktober in de Provence is geen afscheid maar een zachte landing, net als de liedjes die de maand begeleiden. Luister mee via de Spotify-lijst Mélodies du Sud, en laat gerust weten welk lied jou naar vroeger brengt.

Deel je favoriete chanson via michelinemusic.com (contact) of hansintheprovence@gmail.com