Wie de top van de Mont Ventoux bereikt, komt terecht in een wereld van steen, wind en wijde stilte. Fietsers poseren trots bij het beroemde hoogtebord, wandelaars laten hun blik dwalen over het eindeloze uitzicht en toeristen leggen het kale maanlandschap vast. Maar wie goed kijkt, ziet nog iets anders: een bord dat langzaam maar zeker onder stickers verdwijnt.
Een traditie die groeit
Dat gebeurt al jaren. Ooit begon het met een enkele sticker van een fietsclub die zijn beklimming wilde vereeuwigen. Inmiddels is het uitgegroeid tot een internationale gewoonte. Clubs, groepen en individuele bezoekers laten allemaal hun sporen achter op de top.
Hoewel de Mont Ventoux voor veel wielrenners de heilige graal is, zijn het niet alleen fietsers die hun sticker achterlaten. Ook voor motorrijders is de beklimming van de Reus van de Provence een legendarische ervaring. De slingerende bochten, het open landschap en de iconische top maken de berg tot een geliefde bestemming voor liefhebbers uit heel Europa.
“Juist door al die stickers is het bord iconisch en herkenbaar geworden”
Kevin Van Ree
Wie het bord van dichtbij bekijkt, ziet een bont geheel van clublogo’s, namen en persoonlijke boodschappen. Voor velen is zo’n sticker meer dan reclame. Het is een tastbaar bewijs van een prestatie, een klein spoor op een plek die een grote indruk heeft gemaakt.
Trots of aantasting?
Juist daar begint de discussie. Voorstanders zien de stickers als onderdeel van de cultuur rond beroemde bergpassen. Volgens hen vertellen ze het verhaal van de duizenden mensen die elk jaar naar de Ventoux komen. Elke sticker staat voor een eigen klim, een eigen omweg, een eigen herinnering. In hun ogen geven de stickers de plek juist karakter.
Voor veel bezoekers zijn stickers een herinnering aan een bijzondere beklimming. Anderen vinden dat het bord hierdoor zijn uitstraling verliest.
Tegenstanders kijken daar anders naar. Voor hen is een hoogtebord bedoeld om de naam en hoogte van de berg weer te geven, niet om te dienen als prikbord. Wanneer het bord grotendeels wordt bedekt, verdwijnt volgens hen een duidelijk en herkenbaar onderdeel van het uitzicht op de top.
“Ik heb de Ventoux vaak op de fiets beklommen. Voor mij zit de waarde in het moment zelf. Als het bord vol stickers zit, verliest dat beeld iets van zijn kracht.”
Die spanning is niet uniek voor de Ventoux. Ook op bekende cols in de Alpen en Pyreneeën verdwijnen hoogteborden regelmatig onder lagen stickers. Wat voor de één een levendige traditie is, voelt voor de ander als visuele vervuiling.
Nieuw bord, oude discussie
Hoe verdeeld de meningen zijn, bleek opnieuw in juni 2025, toen de gemeente een nieuw hoogtebord plaatste. Het oude exemplaar was door de vele stickers nauwelijks nog leesbaar. De plek waar bezoekers normaal gesproken even stil blijven staan voor een foto, had langzaam zijn helderheid verloren.
Maar het nieuwe bord bleef niet lang schoon. Binnen korte tijd verschenen de eerste stickers alweer. Voor sommigen is dat een teken dat de traditie springlevend is. Voor anderen bevestigt het juist dat het probleem zichzelf steeds opnieuw herhaalt.
Daarmee raakt de discussie aan een bredere vraag: hoe ga je om met plekken die voor veel mensen een bijzondere betekenis hebben?
De Ventoux is meer dan een berg. Voor wielerliefhebbers is het een mythische klim, voor motorrijders een iconische route en voor de inwoners van de Provence een herkenningspunt dat van verre zichtbaar is. Voor bezoekers uit de hele wereld is het een bestemming waar soms maandenlang naartoe wordt geleefd.
Blik op de toekomst
Op 7 augustus 2026 krijgt de discussie mogelijk opnieuw aandacht. Dan staat de Mont Ventoux voor het eerst op het programma van de Tour de France Femmes. Voor het eerst finisht het vrouwenpeloton op de legendarische Kale Berg.
Het hoogtebord is uiteindelijk volledig verdwenen onder een laag stickers van bezoekers uit heel Europa (foto 3 juni 2026)
Het is goed denkbaar dat de gemeente tegen die tijd opnieuw kijkt naar de staat van het hoogtebord. Tijdens deze historische etappe zal de top wereldwijd in beeld komen, en het bord vormt daarbij ongetwijfeld een geliefde achtergrond voor foto’s en televisiebeelden.
Misschien hoeft de discussie geen duidelijke winnaar te kennen. Regelmatig wordt voorgesteld om naast of onder het officiële hoogtebord een apart stickerbord te plaatsen. Bezoekers kunnen daar hun herinnering achterlaten, terwijl het originele bord leesbaar blijft.
Of zo’n oplossing werkt, moet blijken. Feit is dat de stickers al jarenlang onderdeel zijn van het beeld op de Ventoux.
Een definitief antwoord is er niet. Wel laat de top van de Ventoux zien hoe sterk mensen zich hechten aan plekken die iets in hen losmaken. Soms in de vorm van een foto, soms in de vorm van een sticker, vastgeplakt op een bord op 1910 meter hoogte.
Lex Reurings is oprichter en webmaster van de website De Kale Berg en mede-auteur van het boek De kale berg – Op en over de Mont Ventoux. Hij beklom de Mont Ventoux 21 keer en is Cinglé du Ventoux. Lex Reurings schrijft voor e-magazine Hans in the Provence maandelijks zijn persoonlijke ervaringen op en rondom de Ventoux.
Meer ontdekken rond de Mont Ventoux
Lex Reurings vertelt over zijn eerste ervaringen met de Mont Ventoux.
Op ’t gemakkie de Mont Ventoux op
Rustig toeren door de Drôme met als sluitstuk de beklimming van de Mont Ventoux en een ontmoeting met Monsieur Mont Ventoux.
In de schaduw van de Mont Ventoux – dorpen met een verhaal
Ontdek de Provençaalse dorpen rondom de berg.
Topervaring: Zonsondergang op de Mont Ventoux
Een natuurbelevenis waar je stil van wordt…
‘Genieten en Fietsen Op en Rond de Mont Ventoux’ (boekrecensie)
Een boek vol inspiratie voor iedere bezoeker van de Ventoux.
Nieuwsbrief
Klik op de link: https://encr.pw/UqXJO en abonneer je op de gratis nieuwsbrief van e-magazine Hans in the Provence. Dan weet je zeker dat je geen artikel over de Provence meer mist!
Heb je vrienden die het e-magazine Hans in the Provence ook leuk zouden vinden? Stuur dan de link naar ze door! Dat zou heel fijn zijn!




Goed idee: een apart stickerbord, zodat de verhalen een mooie plek krijgen!
En het echte bord héél hoog daarboven.