Fête de la Châtaigne, Revest-du-Bion.
Een vergeten streek product, een dorp vol bezoekers en gesprekken die alle kanten op gaan. In Revest-du-Bion draait het Fête de la Châtaigne om kastanjes. Het is een feest van herkenning en traditie. De kastanje is van een essentiële voedingsbron uitgegroeid tot een delicatesse die in allerlei producten wordt verwerkt. De kastanje is terug!
Bianca Olszewski-Oudwater van Château de Ferrassières had ons een paar weken eerder al getipt. Het Fête de la Châtaigne in Revest-du-Bion, zei ze, was beslist de moeite waard. We noteerden de datum. Zondagochtend scheen de zon, al was het fris. Na het uitlaten van Beau, onze Berner sennenhond, vertrokken we via de Col des Abeilles, Sault en Saint-Trinit naar het Plateau d’Albion. De weg was vrijwel verlaten. Tot we Revest-du-Bion naderden.
Druk
Een weiland stond vol auto’s, langs de weg werd iedere beschikbare plek benut. In het dorp was de markt al volop aan de gang. Terwijl ik mijn camera op de gimbal bevestigde, hoorde ik achter me: “Hé, Beau! En Hans!”
Bianca had ons herkend. Of beter gezegd: ze had Beau herkend. Het overkomt me steeds vaker dat onze hond eerder wordt begroet dan ikzelf. Het went. Ze was met een vriendin gekomen en liep met de stroom bezoekers mee. Ik koos de tegenovergestelde richting. Wie een markt filmt, weet waarom: tegen de stroom in zie je gezichten in plaats van ruggen. Je vangt de blikken en de gesprekken op die een evenement zijn karakter geven.
Het was gezellig druk op het Fête de la Châtaigne 2026 in Revest-du-Bion.
De eerste die mijn aandacht trok, was een smid. Op een wagen had hij zijn vuur meegenomen. Terwijl hij het ijzer bewerkte, ontstonden voorwerpen die uiteenliepen van trapleuningen tot servetringen. Verderop stonden de kramen met streekproducten. Kastanjes en noten, vanzelfsprekend, maar ook allerlei andere smaken van het najaar, zoals pompoenen en knoflook.
Geschiedenis
Het Fête de la Châtaigne is geen eeuwenoud feest dat vanzelfsprekend uit een ononderbroken traditie is voortgekomen. Het is juist een voorbeeld van hoe traditie opnieuw kan worden gemaakt. Toen de kastanjeteelt in de omgeving terugliep en boomgaarden verwaarloosd raakten, besloten enkele landbouwers in 1985 zich te organiseren. Ze wilden de bomen herstellen en het product weer economisch levensvatbaar maken. In 2000 volgde de eerste kastanjemarkt. Het feest moest laten zien dat het landschap niet losstaat van de mensen die erin wonen en werken. Een boomgaard blijft tenslotte alleen bestaan zolang iemand de moeite neemt haar te onderhouden en er een product van te maken waarvoor belangstelling bestaat.
Confréries
Tegen half elf zaten de terrassen in het dorp al vol. We liepen verder, langs de boulangerie naar het veld met het podium. Vanuit de richting van de kerk klonk muziek. Een optocht kwam op gang: leden van traditionele broederschappen, de confréries, in kleurrijke gewaden. Ze zijn een vertrouwd verschijnsel op Provençaalse oogstfeesten. Hun taak is niet alleen ceremonieel. Ze houden de aandacht gevestigd op streekproducten en gebruiken die anders gemakkelijk naar de achtergrond verdwijnen.
Het schouwspel had iets plechtigs en tegelijk iets alledaags. De deelnemers liepen tussen bezoekers die even opzij gingen, foto’s maakten en vervolgens hun gesprek hervatten.
Gegrilde kastanjes
Verderop werden kastanjes gegrild. De geur hing tussen de kramen. Er was ook een kraam waarbij kastanjes werden verwerkt en het vocht eruit werd geperst. Ik had de markt niet eerder bezocht en was verrast door de belangstelling voor kastanjes. De kastanje bleek hier niet alleen een herfstlekkernij, maar een product waar mensen hun werk en hun bestaan aan verbinden.
Van kastanjes wordt veel meer gemaakt dan alleen geroosterde lekkernijen. Op de markt in Revest-du-Bion vind je ze verwerkt in onder meer siroop, brood en romige kastanjecrème.
Na onze inkopen zochten we een plek op een terras. We kwamen aan tafel te zitten bij twee vrouwen uit een dorp ten noorden van Aix-en-Provence. Het gesprek ging over de markt, over de mensen die ervoor naar Revest-du-Bion waren gekomen. Zelf hadden ze een paar weken eerder hier al kastanjes gezocht.
Mopperen en genieten
“Het is zo gezellig hier,” zei de jongste van de twee. Je komt mensen tegen, je praat met elkaar en je neemt de tijd. Het contrast met de gebeurtenissen in verschillende Franse steden de dag ervoor was groot. Oh ja, daar wilden ze nog wel iets over kwijt. De gezichtsuitdrukkingen spraken boekdelen. De Franse belastingen waren veel te hoog en wat je er van de staat voor terug krijgt: veel te weinig! Het was geen diepgravende politieke analyse, maar wel het geluid dat je in Frankrijk geregeld hoort. Mensen mopperen op de overheid en tegelijk genieten ze van het feest dat hun dorp of streek brengt.
Tussen de bezoekers kwam ik ook Yann tegen, die notabene een paar honderd meter bij mij vandaan woont. Toen hij vijftien was, verzorgde hij het zwembad al bij ons huis. Nu heeft hij zelf een kind van dertien. Zo’n ontmoeting duurt misschien maar een paar minuten, maar toch wissel je even een aantal wetenswaardigheden uit en al die ontmoetingen bij elkaar geven je toch een indruk van wat er zoal in de regio bij de mensen leeft.
Tegen de middag trok de lucht dicht. De eerste regendruppels kondigden zich aan en we besloten naar huis te gaan. Het Fête de la Châtaigne had zijn plaats in onze agenda verdiend.
Hieronder een impressie van het Fête de la Châtaigne 2026 in Revest-du-Bion.
Heb je geen Instagram, maar wel Facebook klik dan hier voor de video: (5) Facebook
Proef verder:
- Herfst in een kom: Soupe de cèpes
- Recept: Bohémienne d’aubergine
- Recept: Traditionele Daube Provençale
Alle oogstfeesten van Ventoux Saveurs:
Ontdek verder
Nieuwsbrief
Klik op de link en abonneer je op de gratis nieuwsbrief van e-magazine Hans in the Provence. Dan weet je zeker dat je geen artikel over de Provence meer mist!
Heb je vrienden die het e-magazine Hans in the Provence ook leuk zouden vinden? Stuur dan de link naar ze door! Dat zou heel fijn zijn!




Magnifiek! Hoe mooi om te zien hoe een traditie meegroeit met de mensen die er vorm aan geven! Producten worden met hart en handen gemaakt en zo ook het oogstfeest!