Er is een moment waarop Avignon verandert. Niet alleen de theaters openen hun deuren. Niet alleen de grote namen staan op affiches. De hele stad begint te spelen. Tijdens het Festival d’Avignon wordt de stad een podium. In de smalle straten, op kleine pleinen en achter eeuwenoude gevels ontstaat een ander festival. Dat is de wereld van Avignon Off.
De stad als decor
Wie door Avignon loopt tijdens het Off-festival merkt het meteen. Theater zit overal. Acteurs delen flyers uit op straathoeken. Kleine gezelschappen verzamelen zich voor hun voorstelling. Achter een eenvoudige deur blijkt ineens een kleine theaterzaal verborgen. Een binnenplaats verandert voor enkele weken in een plek waar verhalen tot leven komen. Hier is cultuur niet iets waar je alleen naartoe gaat. Cultuur komt naar je toe.
Tijdens Avignon Off verandert de hele stad in één groot openluchttheater. Op pleinen, in steegjes en langs de straten verleiden artiesten het publiek met verrassende voorproefjes van hun voorstelling.
Meer dan alleen voorstellingen
Maar Avignon Off gaat niet alleen over wat er op het podium gebeurt. Het gaat ook over de ontmoetingen eromheen. In het Cloître Saint-Louis, het professionele hart van het Festival d’Avignon, komen kunstenaars, journalisten, programmeurs en bezoekers samen. Op de historische binnenplaats wordt gesproken over voorstellingen, nieuwe ideeën en de toekomst van theater. Daar raakte ik in gesprek met een Nederlandse vertegenwoordiger van een klein fonds dat low profile jonge producties ondersteunt. Want een voorstelling in Avignon betekent meer dan spelen voor publiek. Het betekent luisteren, leren, ontmoeten en groeien. Misschien is dat wel de verborgen kracht van het festival.
Tijdens het festival zijn er niet alleen voorstellingen, maar ook inspirerende gesprekken over theater, kunst en de maatschappelijke thema’s van deze tijd.
Een internationale ontmoeting
Die internationale dimensie zag ik ook in Village du off, de andere ontmoetingsplek van het festival. Op een podium vond een discussie plaats met Koreaanse theatermakers. Zuid-Korea is dit jaar aanwezig als 2e taal en gastland en bracht een eigen culturele stem naar Avignon. Daar, midden in de Provence, kwamen verschillende werelden samen. Niet alleen Frankrijk en Korea. Niet alleen makers en publiek. Maar vooral mensen met een gedeelde passie voor verhalen.
Elk jaar zet het Festival d’Avignon een 2e taal/gastland in de schijnwerpers. Dit keer is dat Zuid-Korea, dat het festival verrijkt met nieuwe verhalen, verrassende voorstellingen en een frisse blik op theater.
De geest van Jean Vilar
Toen Jean Vilar in 1947 het Festival d’Avignon oprichtte, droomde hij van theater dat toegankelijk was voor iedereen. Kunst moest niet opgesloten blijven in een kleine kring, maar mensen samenbrengen. Die gedachte leeft nog steeds. Want waar leeft cultuur? In een theaterzaal? Op straat? Of misschien juist in de ontmoetingen tussen mensen die elkaar anders nooit zouden spreken? Ik stelde de vraag ook via een reel. Tijdens Avignon Off lijkt het antwoord duidelijk: cultuur leeft overal waar mensen haar delen.
Verder lezen?
Algemeen artikel over het Festival d’Avignon met geschiedenis, doel en hoogtepunten van het programma. Artikel wordt jaarlijks geupdated:
Festival d’Avignon 2026: een zomer onder de vlag van vragen
Handige links
Andere festivals deze zomer in de Provence:
Klik op de link: https://encr.pw/UqXJO en abonneer je op de gratis nieuwsbrief van e-magazine Hans in the Provence. Dan weet je zeker dat je geen artikel over de Provence meer mist!
Heb je vrienden die het e-magazine Hans in the Provence ook leuk zouden vinden? Stuur dan de link naar ze door! Dat zou heel fijn zijn!
🙏