De hitte en de hysterie

Wanneer je de kranten en sociale media moet geloven, is deze tweede hittegolf in korte tijd zo ongeveer de laatste halte voordat Frankrijk definitief in elkaar stort. Links en rechts vliegen elkaar alweer in de haren. Rechts is voor airco’s, links vindt dat die te veel energie vreten. En ergens daar tussenin smelt de rest van het land rustig verder. Canicule!

Toch moest ik eraan denken dat ik in het eerste decennium van deze eeuw met grote regelmaat temperaturen van veertig tot drieënveertig graden meemaakte. Ik herinner me de Tour van 2002 nog goed, toen de Mont Ventoux op het programma stond. We stonden even verderop, bij de rotonde vóór Bédoin, te kijken naar het peloton dat eraan kwam en mijn schoenzolen bleven aan het asfalt plakken. Zo heet was het.

Het verschil? Dat gebeurde toen op 21 juli. Nu is het nog maar juni. Misschien is dat wel het enige echte verschil.

In dat jaar waren Geert Jan en Marie-José, en hun moeder – dik in de tachtig – mee. Oma bleef op zulke dagen liever binnen, maar niemand had het idee dat de wereld in brand stond. Het was simpelweg warm. En in de Provence kan het nog veel warmer worden dan nu.

Hoe vreemd het misschien klinkt: in al die jaren heb ik nog geen airconditioning aan gehad. Dat heeft deels met de schaduw van de bomen te maken, maar vooral met gedrag. Heel vroeg in de ochtend alle ramen en deuren tegen elkaar open. De koelte binnen laten. En rond een uur of negen de luiken dicht, ramen dicht en de zon buiten sluiten. Een oud systeem, maar nog altijd effectief.

Het enige verschil dat ik echt merk, zit in de nacht. Vroeger zakte de temperatuur vaak nog terug naar een graad of achttien. Heerlijk. Dat zie ik de laatste jaren minder. Nachten boven de twintig graden zijn geen uitzondering meer en dan wordt slapen een ander verhaal.

Maar voor iedereen die dicht bij zee of bergen woont, blijft het meestal goed te doen. Je moet alleen niet op het heetst van de dag denken dat je de Ventoux nog wel even op fietst. Of midden op de Middellandse Zee op een luchtbed gaan dobberen alsof de zon pauze houdt.

In Parijs wordt inmiddels gesproken over miljarden investeringen om gebouwen aan te passen aan veranderende klimaatomstandigheden. Op zichzelf is daar niets mis mee. Vanuit scenario denken is anticiperen heel verstandig. Maar uiteindelijk gaat het toch vooral om gedrag.

Want geen enkele investering beschermt je tegen problemen als je midden op de dag besluit je midlifecrisis op de fiets te bezweren. Of koste wat kost wilt bewijzen dat jij beter tegen de zon kunt dan de zon tegen jou.

Nee. Gewoon vroeg opstaan. Tegen de middag de koelte opzoeken. En die prachtige lange avonden, waar de Provence zo rijk aan is, in je voordeel laten werken. Slowlife. Zonder alcohol. Goed voor de gezondheid. En de portemonnee.

#hittegolfProvence, #Zuid-Frankrijk #zomer, #MontVentoux #hitte, #levenindeProvence